De laatste thuiswedstrijd kon het orgelpunt zijn van het seizoen, met winst het seizoen afsluiten en tevens de play-downs winnen. Wie droomt nu nooit? Maar stond ook integraal in het teken van het afscheid van Evelien De Mulder, niettegenstaande haar stevige blitz-carriere, van Marij Vandenbussche, die in een mum van tijd iedereens vriend werd, van Tine Verstraelen, de laatste overlever van een gouden lichting Amigosmeisjes en van Ivo De Meulder, binnengekomen als een helmboswuivende Romeinse keizer en eindigend als de grote lieve knuffelbeer maar steeds overtuigd van een mooi en onderbouwd volleybal.

Ivo startte met dezelfde basisploeg, die vorige week op een meer dan misterieuze wijze de meubelen redden. Gemakkelijk ging het niet en deze nek aan nek race werd in de laatste punten vooral beslist door een uiterst curate Ines Sylverans met 25-23.

De tweede set was eens te meer een copie van de eerste, nu was het vooral onze kapitein Evy Colman, die de ploeg naar een hoger niveau wou tillen. Helaas counterde Blaasveld onze meisjes bij 20-20 en na weer eens de te mijden foutjes versierde M-Siks de tweede met 21-25.

Amigos bleef de volgende set toch weer steken in herhaald fout spel, M-Siks profiteerde daar maximaal van om deze set overdiend naar zich toe te halen met 20-25.

In de vierde set startte Amigos met Lies Eykens in de plaats van een moe gestreden Ines Sylverans en met Leen Adams in de plaats van feestvarken Tine het best, reeds bij 16-10 wisten we bijna van het gedroomde puntje, maar Blaasveld kwam nog stevig terug tot 25-22.

Ook in de tie-break bleek Amigos iets vechtlustiger en startte met een stevige 8-3, maar Evy en Britt bleven bij de pinken, zodat Blaasveld nooit in match kon geraken. Ook het emotioneel inkomen van Marij Vandenbusche bracht daar geen verschil en Evelien scoorde op haar zo eigen manier het laatste punt. 15-9 Proficiat dames.

Nieuwe Sponsors

Go to top